بازطراحی قواعد توافق و ابتکار دیپلماتیک ایران

بن‌بست مذاکرات ایران و ایالات متحده را نمی‌توان صرفاً نتیجه اختلاف بر سر چند موضوع هسته‌ای، تحریم اقتصادی یا ترتیبات امنیتی دانست. مسئله عمیق‌تر، فقدان سازوکاری است که بتواند میان مطالبات متعارض طرفین، تضمین‌های اجرایی، توالی امتیازها و هزینه نقض توافق رابطه‌ای روشن برقرار کند. تا زمانی که هر طرف گمان کند می‌تواند با حفظ فشار بر طرف مقابل، امتیازات بیشتری به دست آورد و بدون پرداخت هزینه جدی از تعهدات خود عقب‌نشینی کند، حتی توافق‌های موقت نیز در معرض فروپاشی قرار خواهند داشت.

از این منظر، مسئله اصلی سیاست خارجی ایران نه انتخاب میان ادامه تقابل و پذیرش مذاکره، بلکه یافتن راهی برای تبدیل قدرت چانه‌زنی به توافقی است…